บทที่ 6 หรือตั้งใจ NC20+ 1-2 + หย่า 1-1
เดหลีล่องลอยในห้วงอารมณ์หวาม ไม่รู้ทำไมคำขอของคีรินถึงทำให้เธอยากจะปฏิเสธ ยกขากางออกกว้าง จากนั้นเพ่งมองใบหน้าคมคายซุกกลางหว่างขา
อกอวบแอ่นสูง สะโพกถูกตรึงเพื่อรองรับเรียวลิ้นร้อนแยงเข้าออก ร่องรักถูกโลมเลียหนักหน่วงทำเอาแข้งขาสั่น ความชื้นของน้ำลายผสมปนเปกับน้ำเชื่อมหวาน บางจังหวะส่งเสียงหยาบโลนกระตุ้นให้เธอหายใจติดขัด
“ชอบใช่ไหม”
ขณะเดียวกันก้านนิ้วก็สอดลึกเข้าไปด้านใน คลึงหาจุดอ่อนไหวแล้วรังแกอย่างมันมือ เดหลีเหมือนจะทนไม่ไหวขึ้นมาทันที นิ้วหยาบทั้งยาวทั้งใหญ่ เขี่ยซ้ำๆ ทำเอาเธอเสียวจนแทบขาดใจ ท้องน้อยปั่นป่วนเกินบรรยาย
“อ๊า อย่าทำแบบนั้น อึก อย่าเลีย...”
ไม่ไหวแล้ว โดนทั้งนิ้วทั้งลิ้น โคนขาถูกแขนแกร่งล็อกไว้ มันถ่างกว้างแอ่นร่องนุ่มให้คีรินกระทำชำเรา เดหลีน้ำตาไหลพราก ความสุขแทบมาถึงในทุกลมหายใจ มันรุนแรงมากเหมือนจะวูบได้ทุกเมื่อ
“อื้อ ริน ริน ไม่เอาแล้ว อึกกกก ฮืออออ”
ปากหนาดูดเนื้อนุ่มเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะทรงตัวนั่ง เขารวบข้อมือบางไขว้ไว้บนหัวแล้วเสยบั้นเอวถูลำเขื่องกับร่องรักที่ผลิน้ำหวานจนย้อยออกมาด้านนอก
“ยอมผมไหม”
เดหลีผงกหัว เธอถูกปลุกอารมณ์จนไปไหนไม่ได้แล้ว ต่อให้เขาไม่ถาม เธอก็สมยอมกับเขาอยู่ดี
ชายหนุ่มได้ยินเช่นนั้นก็ไม่รีรออีกต่อไป แทรกตัวเข้าหาร่างนุ่มแล้วกระทั้นกายเต็มแรง หญิงสาวผู้ถูกกระทำหัวสั่นคลอน ลำร้อนบุกเบิกเข้ามาในพื้นที่เร้นลับเต็มอัตรา ล่อลวงให้เธอส่ายบั้นท้ายเข้าหาราวกับไม่รู้จักพอ
“เข้ามาแบบนี้...มันเสียว”
“แล้วชอบรึเปล่า”
ชอบไหมงั้นเหรอ
น่าจะชอบละมั้ง
ณ ตอนนี้เธอไม่มีเวลาให้สับสน ร่างกายของเธอชื่นชอบเขา มันแสดงออกมาโจ่งแจ้งเสียจนไม่อาจปฏิเสธ
“ชอบ ฉันชอบ”
คีรินกระตุกยิ้ม ล็อกข้อมือบางด้วยมือข้างเดียว ส่วนอีกข้างช่วยขยี้จุกอวบอันอ่อนไหว ยามเมื่อเธอถูกกระตุ้นจนถึงจุดที่จะสำเร็จความใคร่ ปากหนาค่อยประกบละเลงน้ำลายรดหัวนมที่แข็งเป็นไตนั้น
“อ่าส์ แข็งไปหมดเลย อย่างนี้แสดงว่าชอบมากสินะ”
“ชะ ชอบ...”
“งั้นให้ผมกัดแรงๆ ไหม ดึงให้มันยืดติดปากออกมาเลย”
ถ้อยคำหยาบโลนดังแผ่วข้างหู เล้าโลมอารมณ์ดิบล้นทะลักดั่งเขื่อนแตก เดหลีครางหวานออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะผงกหัวเป็นการตกลง
เมื่ออยู่บนเตียง เชิงกามของแฝดพี่เหมือนจะกำราบเธอจนหมอบราบคาบแก้ว
ทว่าคีรินรู้ดี เรื่องนี้ไม่ง่ายเช่นนั้นหรอก
เดหลีของเขาน่ะ... ยากกว่านั้นมาก...
กดหน้าคลุกเต้าอวบ เกลือกกลิ้งสันจมูกกับความนุ่มหยุ่น
ถามว่าทำไมเขาถึงทำเช่นนี้ ทำไมถึงเปิดโปงน้องชายตัวเอง และทำไมถึงนอนกับเธอ
คำตอบมันมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
เขาอยากได้เธอ
อยากได้มาก
อยากได้มานานแสนนานแล้ว...
เรือนร่างนี้จะต้องเป็นของเขา และสักวันหัวใจเธอก็ต้องเป็นของเขาด้วย
มองเรือนร่างใต้อาณัติเชื่อมต่อกับท่อนรัก ในดวงตาสีนิลแฝงเร้นไปด้วยความมุ่งมาดปรารถนา เขาสอดแขนเข้าใต้ข้อพับขาแล้วยกขึ้นค้างกลางอากาศ เฆี่ยนเอวสอบถี่และเร็ว กระทั่งคลื่นความสุขล้นทะลักพาตนเองมาถึงปลายทาง มวลน้ำจำนวนมหาศาลสาดซัดสู่ร่างเมียน้องชายด้วยความตั้งใจ
“เป็นของผมนะเด...”
จวบจนวินาทีสุดท้ายเขายังสอดคาเอาไว้เนิ่นนาน เหมือนอยากให้โพรงเนื้อเผยอออกกว้างจนมีขนาดพอๆ กับท่อนกาย
“...อ่า...เป็นของผม”
CHAPTER 4
หย่า
บ้านเล็กซึ่งเป็นเรือนหอของคีรันกับเดหลีค่อนข้างเงียบเหงา เพราะไร้เงาของหญิงสาวที่วิ่งพล่านทำงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ ท่านประธานหนุ่มลุกจากเตียงเหลือบเห็นผ้าปูที่นอนทางฝั่งภรรยายังเรียบสนิท หัวคิ้วพลันเลิกขึ้นอย่างสงสัย
ยังไม่กลับบ้านหรือ?
หลังจากโทรหาสามสายแล้วภรรยาไม่รับ ชายหนุ่มก็ไร้ความสนใจลุกไปอาบน้ำแปรงฟัน ทำทุกอย่างเสร็จก็เดินมาแต่งตัว เนื่องจากคนในบ้านมีเพียงเขาที่ต้องพบปะผู้คนอยู่บ่อยครั้ง ฉะนั้นห้องแต่งตัวจึงเต็มไปด้วยเสื้อผ้าของเขาที่ถูกเดหลีซักรีดด้วยตนเอง
หยิบออกมาชุดหนึ่ง ซึ่งก็เป็นชุดที่ภรรยาจับคู่ให้อย่างรู้ใจ หลังตรวจสอบความเรียบร้อย เขาก็ลงไปชั้นล่างแล้วขับรถออกไปทำงานตามปกติ ราวกับลืมไปแล้ว ว่าภรรยาของตนเองยังไม่แม้แต่จะกลับบ้าน และโทรศัพท์ก็ไม่รับสาย...
ประมาณบ่ายคล้อยเดหลีก็กลับมาถึง ความรู้สึกแรกที่เหยียบย่างลงบนพื้นที่ที่เคยเป็นบ้านหลังเล็กเปี่ยมรัก หัวใจราวกับถูกประชดประชันอย่างหนัก ว่าที่ผ่านมานั้นโง่งมขนาดไหน
บ้านแสนรักเอย
เรือนหอเอย
บ้าอะไร ที่นี่มันก็แค่กรงขังคับแคบหลังหนึ่งเท่านั้น
สาวเท้าขึ้นชั้นบน มองผ้าเช็ดตัวถูกวางไว้ผิดที่ ก็รู้แล้วว่าสามีสุดรักของเธอคงจะออกไปทำงานตั้งนานแล้ว
นั่นสินะ
ออกไปโดยไม่ถามไถ่หาภรรยาที่หายไปทั้งคืนเสียด้วยซ้ำ
เหยียดยิ้มเยาะตนเองอีกหน ค่อยพาร่างเมื่อยขบเข้าห้องน้ำ หลังทำความสะอาดร่างกายจนกลับมาหอมฉุยเหมือนเดิม หญิงสาวจึงค้นหาอุปกรณ์ไอทีสักอย่าง สุดท้ายได้โน๊ตบุ๊คเครื่องเก่าตั้งแต่สมัยไหนก็ไม่รู้มา
เนื่องจากช่วงหลังชีวิตแต่งงาน เธอไม่ค่อยได้ติดตามข่าวสารใดๆ เลย ตอนนี้พอได้เริ่มใช้อินเทอร์เน็ต หญิงสาวก็เหมือนคนแก่ที่เพิ่งหัดใช้สมาร์ทโฟนครั้งแรก หลังทุลักทุเลทำจนสำเร็จ เธอก็หาเด็กปั้นคนนั้นเจอ
อัณศยา
เป็นสาวสวยดีกรีนักเรียนนอก รูปร่างหน้าตาสวยงามอย่างหาตัวจับได้ยาก ฐานะทางสังคมก็ค่อนข้างดี มีพ่อเป็นท่านทูต ส่วนแม่เป็นครูสอนหนังสือที่มหา'ลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ด้วยสถานะทางสังคมไม่อ่อนด้อย รูปร่างหน้าตาก็ดีไม่แปลกที่จะมีชื่อเสียง
แต่ทว่าฉากหน้าดูดี กลับไม่อาจประเมินถึงนิสัยใจคอ
เดหลีเสียบแฟลชไดร์ฟที่คีรินให้มา เพ่งสายตาอ่านประวัติโดยละเอียด ก่อนมุมปากจะเหยียดออก
ประวัติของอัณศยาไม่ได้ขาวสะอาด เธอมีชื่อเสียงฉาวโฉ่นักล่ะในต่างประเทศ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องชู้สาวและการคบชู้ มีคู่รักและสามีภรรยาหลายคู่ที่ถูกเธอทำลายชีวิต
เม้มปากพลางเลื่อนเคอเซอร์ไปหน้าท้ายๆ เพ่งมองผู้หญิงโชคร้ายคนล่าสุด
ตัวเธอเอง...
เกร็งกรงเล็บจิกฝ่ามือ ระงับไฟโทสะที่ลุกโหมขณะมองดูภาพถ่ายคีรันกับอัณศยาในลักษณะคลุมเครือ สถานที่ที่พวกเขาพบเจอกันแตกต่าง มีทั้งหน้าบริษัท หน้าบ้านแห่งหนึ่ง และก็ที่ร้านอาหาร ภาพเหล่านี้แปลความหมายได้หลายอย่าง แต่ที่ทำให้เดหลีโกรธจนตัวสั่น กลับเป็นความหมายที่ว่า คีรันกับผู้หญิงคนนี้แอบคบหากันมานานแล้ว
หอบหายใจ ขยุ้มหน้าอกแล้วเม้มปากกลั้นน้ำตา
พยายามปลอบตัวเองให้ใจเย็นลง
ไม่เป็นไรเดหลี เรื่องนี้เธอสามารถแก้ไขมันได้
แต่ถ้าแก้ไม่ได้...
นัยน์ตาสีเข้มฉายแววเด็ดเดี่ยวจริงจัง
ถ้าแก้ไม่ได้ก็แค่ต้องหย่าเท่านั้น
เธอไม่ใช่คนอ่อนแอ ไม่เคยเป็นมาแต่แรกอยู่แล้ว
